Recensie | Wat de zee vertelt – Julia Drake

Wat de zee vertelt is een boek waarvan de cover meteen al in het oog springt. Hoewel je een boek natuurlijk nooit moet beoordelen op hoe het er alleen van de buitenkant uitziet, is dit wel echt een boek dat ik alleen al zonder te weten waar het over gaat zou oppakken. Toen ik zag dat de ILeesclub op Instagram dit boek ging lezen, was ik dan ook meteen enthousiast om mee te gaan lezen. Ook de inhoud sprak me inmiddels namelijk aan.

Titel: Wat de zee vertelt

Auteur: Julia Drake

Uitgeverij: Moon Young Adult

Genre: Young Adult, Contemporary

De leden van de familie Larkin zijn niet alleen enorme geluksvogels, ze zijn bovenal doorzetters. Of tenminste, dat is wat de lange, grappige en muzikale Violet en haar briljante, gevoelige broertje Sam altijd verteld werd. Toen het schip Lyric bij de kust van Maine zonk en alle passagiers verdronken, was hun betovergrootmoeder Fidelia de enige die wist te overleven. Ze zwom naar de kust, werd ter plekke verliefd en stichtte het dorpje Lyric. Rampen lijken de familie echter te achtervolgen. Zo blijft Violet uit de bocht schieten door met de verkeerde mensen te feesten, en tot overmaat van ramp doet Sam op een mooie zomerdag een zelfmoordpoging.
Terwijl Sam behandeld wordt, wordt Violet naar Lyric gestuurd. Wanhopig overweegt ze hoe ze de situatie recht kan zetten, en slechts één oplossing borrelt naar boven: ze moet en zal het scheepswrak vinden waar Sam en zij over fantaseerden toen ze kinderen waren.
De plaatselijke amateurgeschiedkundige Liv Stone schiet haar te hulp bij de jacht naar het wrak. Liv, met haar sprankelende intelligentie en waakzame grijze ogen, ontwaakt iets in Violet wat ze niet eerder heeft gevoeld. Of ze de Lyric zullen vinden of niet, de reis die Violet maakt en de inzichten die ze onderweg opdoet, zouden zomaar het begin van haar redding kunnen zijn…

Verwachtingen

Toen ik de flaptekst las van Wat de zee vertelt verwachtte ik een mooi, maar ook emotioneel verhaal waarin de zee een grote rol zou spelen. Ik was vooral heel benieuwd naar het hoofdpersonage en hoe zij met de situatie rond de zelfmoordpoging van haar broertje om zou gaan. Ik was dan ook vooral benieuwd naar haar persoonlijke groei. Ik moet zeggen dat de zoektocht naar het scheepswrak mij van te voren niet zo erg aansprak.

NYC Violet Vs. Lyric Violet

Wat de zee vertelt verteld het verhaal van de zestienjarige Violet. Haar familie is bijzonder. Ze stammen namelijk af van de enige overlevende van een scheepsramp met het schip de Lyric. De overgrootmoeder van Violet en haar broertje Sam zwom naar de kust, werd verliefd en stichtte samen met haar man het dorpje Lyric. Rampen lijken te horen bij de familie Larkin. Violet zelf werkt daar behoorlijk aan mee. Ze is het laatste jaar nogal wild. Ze sluipt stiekem het huis uit om te feesten, spijbelt van school om te blowen en ligt het liefst iedere nacht bij iemand anders in bed. Ik moet zeggen dat ik door al deze acties van de New York Violet soms compleet vergat dat ze pas zestien is, als ik over haar las, was ze in mijn gedachte eerder iemand van mijn leeftijd.

”Ik denk niet dat je een scheepswrak hoeft te vinden om hem te laten zien dat je van hem houdt,’ zei ze. ‘Maar los daarvan, zet door. Als je echt iets wilt, zal het universum je belonen.”

Dan gebeurt er een echte ramp in de familie Larkin. Sam doet een zelfmoordpoging. Terwijl Sam behandeld wordt sturen haar ouders Violet naar Lyric om een tijdje bij haar oom te verblijven. Violet ziet in dat ze fout bezig is geweest en begint zich schuldig te voelen in de richting van haar broertje. In Lyric verandert ze naar een heel ander persoon. Een Violet die juist liever onzichtbaar wil zijn en die worstelt met haar emoties. Om iets te kunnen doen voor Sam besluit ze op zoek te gaan naar het scheepswrak van de Lyric, omdat dat is waar zij en Sam vroeger vaak over fantaseerden. Daarbij krijgt ze hulp van intelligentie Liv Stone, die bezeten is van de geschiedenis van Lyric en maakt ze kennis met de rest van de vriendengroep.

Door het boek heen zie je Violet echt een ontwikkeling doormaken en dat vond ik persoonlijk het fijnste om over te lezen. Ze groeit enorm, maar je ziet haar ook worstelen met haar emoties en dat maakt haar verhaal ook realistisch.

Mooi boek, maar verwachtingen waren hoger

Toen ik Wat de zee vertelt net uit had, wist ik niet zo goed wat ik nou precies van het boek vond en eigenlijk weet ik dat nu nog steeds niet. De schrijfstijl van Julia Drake is prachtig en poëtisch en de groei die Violet doormaakt is mooi om over te lezen. Toch hadden de emoties wel wat meer beschreven mogen worden en voelde het verhaal soms wat chaotisch aan. Verder vond ik de geschiedenis van het scheepswrak niet heel interessant om over te lezen, waardoor ik die stukken soms wat saai vond. Al met al is dit een mooi en emotioneel boek, maar mijn hoge verwachtingen werden helaas niet helemaal waargemaakt.

⭐⭐⭐

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.