Recensie|Schaduwheer (De duistere machten #2) – Cassandra Clare

Bij elk nieuwe boek over de wereld van de Schaduwjagers van Cassandra Clare ben ik een beetje bang dat dit het boek gaat worden waarin ik deze wereld echt een beetje zat ga worden. Begrijp me niet verkeerd, ik hou van de wereld die Clare heeft weten neer te zetten en ik vind het vooral heel knap dat ze al zoveel boeken hierover heeft weten te schrijven, vooral The Infernal Devices vond ik echt een hele goede serie. Echter, de kans dat het op een gegeven moment een beetje uitgemolken wordt is natuurlijk wel erg groot. Gelukkig vond ik het eerste deel van De duistere machten, Vrouwe Middernacht weer heel goed en dus begon ik ook met redelijk hoge verwachtingen aan Schaduwheer en vandaag lezen jullie of die verwachtingen ook zijn uitgekomen.

Titel: Schaduwheer

Serie: De duistere machten #2

Auteur: Cassandra Clare

Uitgeverij: Moon Young Adult

Genre: Young Adult, Fantasy

Waardering: 4/5 sterren

Emma Carstairs heeft eindelijk de dood van haar ouders gewroken. Ze dacht dat ze hierdoor rust zou krijgen, maar dat is niet het geval. Ze verlangt naar haar parabatai Julian, maar een relatie met hem brengt hen allebei in gevaar. Dus besluit ze zijn broer Mark te daten. Maar die heeft ook zo zijn eigen problemen…

De Onseelie-koning is de Koude Vrede ondertussen zat en wil niet langer aan de eisen van de schaduwjagers toegeven. Gevangen tussen wetten van twee werelden moeten Emma, Julian en Mark een manier vinden om alles te verdedigen waar ze voor staan, voor het te laat is…

9200000082362825

Ik moet zeggen dat ik aan het begin van het boek er echt weer even moest inkomen. Ik kwam er namelijk al vrij snel achter dat ik veel van wat er in Vrouwe Middernacht gebeurd was niet meer precies wist. Dit zorgde ervoor dat ik aan het begin van het boek echt weer even moest nadenken en soms ook een beetje in de war was als er naar eerdere gebeurtenissen verwezen werd. Toen ik echter weer helemaal in het verhaal zat, vond ik het moeilijk om het boek aan de kant te leggen. De grootste reden hiervoor is dat Cassandra Clare echt de koningin van cliffhangers en plottwists is. Elke keer gebeurde er weer iets onverwachts en wilde ik alleen maar doorlezen om te weten hoe het verhaal verder ging.

Schaduwheer is een dik boek en eerlijk gezegd denk ik dat het verhaal ook wel in wat minder bladzijden verteld had kunnen worden. Clare’s schrijfstijl is nogal gedetailleerd en hoewel ik dat aan de ene kant erg goed vind, had ik bij dit boek soms het idee dat het te gedetailleerd was waardoor het verhaal niet altijd even vlot liep. Natuurlijk kan er in een boek van 600 bladzijden niet continu actie zitten en zijn er ook rustpunten nodig, maar toch had het wat mij betreft allemaal wel iets korter gekund.

“Een plek waar je me iemand bent geweest die je liefhebt, heeft iets. Die krijgt betekenis in je gedachten. Het wordt meer dan een plek. Het wordt een destillatie van wat je voor elkaar voelde. De momenten die je met iemand op een plek doorbrengt… die worden onderdeel van de bakstenen en het cement van zo’n plek. Een deel van de ziel ervan.”

Ik merkte dat ik in dit boek wel een stuk meer binding kreeg met de ‘nieuwe’ personages in deze reeks over de schaduwjagers. Waar ik bij Vrouwe Middernacht vooral nog uitkeek naar de momenten dat de personages uit de voorgaande twee series van Cassandra Clare over de Schaduwjagers verschenen, was ik in dit boek juist heel benieuwd hoe het verder zou gaan met Emma, Julian, Mark en alle andere personages die in het eerste deel van deze serie een belangrijke rol speelden.

Ik blijf het vooral heel erg knap vinden hoe Cassandra Clare al zoveel boeken over deze wereld geschreven heeft en het nog steeds voor elkaar te krijgen om een heel boeiend en ook weer een heel nieuw verhaal neer te zetten. Dat alle boeken met elkaar in verband staan en personages van de verschillende series ook in andere series weer terugkomen en hoe dat allemaal foutloos in elkaar zit, dat is echt een knappe prestatie. De wereld van de Schaduwjagers gaat mij nog steeds niet vervelen en ik heb het derde deel van deze serie echt heel erg hard nodig, want ik moet en zal weten hoe dit verhaal verdergaat. Al ben ik wel een beetje bang voor wat er in het derde boek gaat komen, want na de manier waarop Schaduwheer eindigde, ben ik bang dat Cassandra Clare niet zoveel goeds in petto heeft voor alle leuke personages waar ik in dit boek steeds meer een band mee kreeg.

” ‘Weet Wikipedia van leylijnen?’ Emma pakte haar telefoon terug.
‘Wikipedia weet alles. Mogelijk wordt het gerund door heksenmeesters.’
‘Denk je dat dat is wat ze de hele dag in het Spiraallabyrint doen? Wikipedia runnen?’
‘Dat zou inderdaad nogal teleurstellend zijn.’ “

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s